Uzun zamandır seninle kurduğum tek iletişim kendi rüyalarım… Bu kadar nasıl ayrı düştük. Sana ulaşmak için gösterdiğim bütün çabalar, maalesef sadece çaba olarak kaldı. Eski dostumun nerede olduğunu bilmiyorum. İki eski dost… Hayat onları…

Hayatta bazı anlar vardı. İnsan içten içe bilirdi ki o an asla unutulmayacaktı. Sanki sonsuzlukta sürekli yaşanacaktı. Kadın, arabasını park ederken yanında oturan sevgilisinin onu izleyen bakışlarını yakaladı. Bir şeyler demek istese de gülümsemekle…

Yorgundu. Bedenini 85 yaşın yorgunluğu sarmıştı.Hafızası da pek iyi değildi. Önce günler karışmaya başladı. Ardından seneler, olaylar, mekanlar… Hafızası artık ona oyun oynamaya başlamıştı. En kötüsü bu oyundan kendisi dışındaki herkesin haberi olmasıydı. Bilmiyordu.…

Kar,şehri esir almıştı ve egemenliğini şehrin üstünü kapladığı beyaz örtüsü ile ilan etmişti. Şehir aslında kızgındı. Kar dedi ki:’Merak etme uzun süre kalmaya gelmedim. Sende direnmezsen kısa ama çok güzel anlar geçirebiliriz.” Ve şehir…

Düşüyordu kırmızı ve turuncu renklerinin arasında…Düştükce daha aşağıya iniyor ve şimdiye kadar onun hayatını yönetmiş korkularından arınıyordu.Kollarını yukarı kaldırarak bunun tadını çıkarmaya başladı.Tek gördüğü o iki renkti.Bir süre sonra yüzeye indi Nerdeydi? Birden etrafı…

Hakkımda yedi şey: 1-Yapmaktan zevk aldığım şeyleri mutluluk içinde yaparım yorulmak nedir bilmem ama sevmediğim bir şey söz konusu olursa kendimden vermeyi sevmem! 2- İnsanları dinlemeyi ve onlara yardım etmeyi severim.Eskiden sırf bu yüzden…

Kışın şehri esir aldığı günlerden bir gündü. Hayat, havanın dondurucu soğuguna rağmen devam ediyordu.Kimileri bir magazadan diğerine ellerindeki paketlerle geziyor, kimileri restoranlara koşturuyor, kimileri ise sadece ayakta kalma savaşı veriyordu sessizce. Köşe başında bir…

Lise formaları…Liseli mutlu gençler…Okul çıkışında sevgililerini bekleyen aşıklar…Aslında bildiğim tablonun hiç yaşamadığım sadece gördüğüm bir yarısı…Bundandı belkide bilerek kaçışlarım…Ama ne kadar kaçsam da günün birinde bir dönemeç beni geçmişe götürüvermişti.Umutlu, sessiz, düşünceli, süpheciydim. Başımın…

Bu anda bana gelirsen,dakikaların saat olur,saatlerin gün,ve günlerin bir ömür olur. Fillerin Prensesine…Tam bir yıl önce kayboldum.O gün bir mektup aldım.Beni fillerle yaşamımın başladığı yeregeri çağırıyordu.Lütfen aramızda bir yıldır sürensessizlik için beni bağışla.Bu mektup…