Bir şarkı… Çok uzun bir zaman benim hayatımın fon müziği olan şarkı… Her dinlediğimde kendi yaralarıma ağıt yaktıran, yok saydığım yaralarımı tekrar kanatan şarkı… İçimdeki deliği biraz daha büyüten şarkı… Benim şarkım… Birileriyle paylaşmak…

İki adım atıyor ve sonra duruyordu. Ayakları vücudunu taşımaya pek hevesli değildi. Doğduğundan beri böyleydi. Hiç koşamamıştı. Yürüyüş şekli yüzünden hep ‘yabancı’ olmuş ve dışlanmıştı. Daha çoçukken ruhu hep farklı olmanın yükünü çekmeye başlamış…

Savaşçıydı. Bedenine rağmen yılmadan ruhu savaşmıştı. Bazen kendisi bile yaptığı ‘bu yaşamda kalma mücaledesini’ unutmuştu. Bir şey bekliyordu. Bütün imkansızlıklara rağmen ona savaşma ateşini veren beklediğiydi. Onun yaptığı savaşa mı güvenmişti karısı acaba? O…

Derin bir sessizlik vardı.Halbuki ne çok söylenecek cümlesi vardı kadının. Onun yerine susup kalmıştı. Sanki bedeni oturduğu yere yapışmıştı ama ya ruhu? Ruhu nerdeydi? Sanki bir girdabın içinde onu kaybediyordu. Ah! Bir konuşsa, bir…

Bugün hiç plan yapmadan birdenbire anılarımızın yanında buldum kendimi. Nasıl da canlıydı anılar. Belki de o canlılığın yanılsaması yüzünden bilmiyordum. Anı olduğumuzu bilmiyordum. Zamanın hakimiyet dalgalarına esir olan anılarımız…Veda etmeden nasıl olmuştu da anı…

Hayatın en büyük bilgeliği, kişinin hayat yap-bozunu tamamlayabilmesi ve süresi dolmadan o yap-bozu anlayabilmesiydi. Kimsenin yap-bozu kimseye benzemez.Okul sıralarında çoğumuzun yaptığı gibi kopyalarda burada işe yaramaz ya da istediğimiz kadar kopya verelim arkadaşımıza neye…

Bir varmış bir yokmuş. Çok uzak zamanların birinde bir karı koca varmış. Birbirlerine duydukları aşk dilden dile destan olmuş. Beraber büyük engeller aşmışlar ama birbirlerinin elini hiç bırakmamışlar. Seneler geçmiş birbirlerine duydukları sevgi daha…

Aşkın ne kadar büyük olursa nefretin de o kadar büyük olur derler.Doğru mu acaba? Oysa ki sevginin olduğu yerde her ne olursa olsun nefret yeşermez. Seni sevdiğim kadar nefret etseydim senden ,nefretim tüm dünyayı…

Gözlerim gözlerine değdiği zaman başlamıştı sevdam. Hiçbir şey söylemene ya da yapmana gerek bile yoktu.Kalbim sana doğru yola çıkmıştı bir kere. Gözlerinin içinde kaybolmaktı seni sevmek… Sevdam başlamıştı. İçimde çiçekler açıyor, kuşlar şarkılar söylüyordu.…