Bir koltukta sığan iki liseli sevgili..Nasıl da mutlu görünüyorlar.Etrafın bakışlarına aldırmadan dalmışlardı konuşmalarına. Acaba gelecekte birgün de hayatlarını aynı koltuğa sığdırabileceklermiydi? Ya da böyle bir istekleri varmıydı? Belki de hepsinden önemlisi gelecek korkusu sarmışmıydı…

Ben miydim senin hikayendeki kötü kahraman? Başımın üzerinden ayırmadığım pembe bulutlarıma rağmen ben miydim kötü? Oysa ben iyiyim bile dememiştim dünyaya senin aksine sadece çabalıyorum demiştim. Gerçek dünyada ne iyi ne kötü kahramanlar vardı.…

Bir sene daha geride kaldı. Açık kalan hesaplarımı kapattım, ödemem gerekenleri bedelleri ödedim.Tutmam gerken yasları tuttum…Belki de her şeyden sonra minnet duyarak teşekkür ettim bütün yaralarımın mimarlarına ve ‘gerçek mimarı’ tanıdım! Şimdi biraz daha…

Bir sene daha bitiyor. Şimdi biraz düşünme zamanı … Kocaman gibi gözüken bir senede neler yaşadıklarımıza bakmalı tabi bakacak cesaretimiz varsa… Neler sığdırdık bu seneye? Neleri dışarda bıraktık? Kaç ‘keşke’ yaratı bu sene bize?…

‘‘Bazen öyle bir an gelir ki, dünya nefesini tutmuş gibi olur. Sanki bütün tekerlekler durur, uçaklar, toplar, kırlangıçlar havada asılı kalır, insanlar oldukları yerde donar kalırlar. Bu anlar karar verme anlarıdır. Sevgili henüz vagonun…

Yolculuk devam ediyordu.Balon, ona hiç görmediği dünyaları göstermeyi sürdürüyordu. O, korkularından sıyrılmış sadece yolculuğun tadını çıkarıyordu. Balon, mavi tepenin üstünde uzunca bir süre gezindikten sonra durmuştu. O, yine etrafına bakınmaya başlamıştı. Ne olduğunu anlamasa…

Korku… Hayatı boyunca en iyi bildiği histi. Korkusu asla onu terk etmeyen bir sevgili gibi yapışmıştı hayatına. Korkuyordu işte… Yanlış yolu seçmekten korkuyordu, seçtiğinin yanlış olduğunu anlamaktan korkuyordu. Korkunun arasında seçim yapmak ne zordu……

Balon onu yükseklere doğru hiç görmediği yerlerde gezdirirken tek hissettiği mutluluktu. Gerçekten hiç mi görmemişti buraları? Yoksa ilk kez mi gerçekten fark ediyordu gözünün önünde duran yaşamı? Her şey ilk kez o kadar kusursuz…

Bendeki büyük aşkının arkasından nefretin gelmişti. Sanki nefretin birden bire kalbimdeki boşluğu doldurmak için oturmuştu. Büyük aşkının ardından nefretle özlemin arasında gidip gelmiştim.Seni merak etmeye başlamıştım ve sonunda bir oyun bulmuştum kendime. Adı üstünde…