Seneler önce aşık olduğum adam bir hikaye iki kahraman sığdırıp ardından aşkın için savaş demişti! Bende aşk, savaşılacak bir şey değil deyip yürüyüp gitmiştim! İyi ki de yürümüşüm diyorum şu anda ama o zamanlar…

Hayatımda 3-4 senedir yoga var. Uzak kalmak zorunda olduğum zamanlarda ne çok özledim, ne çok rüyamda gördüm ve daha da çok sevdim ve ara verip tekrar matımın başına geçtiğim zaman yeniden sevgilim oradaydı.. Herkes…

Karanlıkta yaşayan birinin hayatına ışık olamaz, ışıkları yakamazsın. Canın acısa da onun karanlığına saygı gösterirsin… Bilirsin çünkü özgür iradeye karışmak, senden yardım istenmediği zaman bile yardıma koşmak sadece egonun sesi… O yüzden uzaktan izlersin…

Hani bir mekanda ya da bir yerde bir şarkı duyarsınız. Nasıl bilmezsiniz ama şarkının adını, kimin söylediğini bilmek yine yeniden dinlemek istersiniz. Bazen de bir şarkıyı hiç sevmezsiniz, kulaklarınızı tıkamak ya da o mekandan…

Sonra müzik başlar. Sustukların, konuştukların, gözyaşların, mutlulukların hepsi bir arada dans etmeye başlar. Kendi aralarındaki dansı izlersin, hepsi beraber ”birliği” bozmadan hareket ediyorlardır. Sonra sıra solo danslara geçer. Senden çıkan parçalar kendi hikayelerini dansla…

Bazen çok özlüyorum be!!! Bütün özlemlerim birbirine giriyor, hepsi bir yana çekiştiriyor sanki kolumu… Sevilmek, özlenmek için bütün bir geçmiş sırada itişmeye başlıyor ve ben neyi özlediğimi çözemiyorum ama özlüyorum işte! Eskiden özleyemiyorum derdim…

Yoga yolculuğum bundan tam 4 sene önce başladı. Zamanla büyüdü, büyüdü kocaman bir aşk oldu bende… Daha çok öğrenmek, yoga’nın o derin sularında yüzebilmek istedim, korkmadan ya da korkuyorsam da bunu fark ederek… Geçen…

Doğum günleri, neşe, mutluluk ve umut doludur. Belki de her ne olursa olsun, olanları kutlayabilme ve gelecek olanları kucak açabilme zamanıdır.  Koca bir senenin sonuna geliyorum. Eskiden yeni gelecek seneye hayaller ve beklentiler ile…

Müzik ve koku.. İkisininde de geçmişin kapılarının anahtarı vardır ve böylece duyabildiğiniz ve koku alabildiğiniz sürece unutmazsınız. Kendime dinlemeyi yasakladığım şarkılarım vardı. Her dinlediğimde sanki bir parçamı kaybettiğimi hissederdim ama yine de dinlerdim. Sanırdım…