Elinde cep telefonunu sımsıkı tutuyordu.  Yeşil gözlerini telefondan ayırmıyor, birkaç dakikalığına ayırsa bile sanki mesaj sesi duymuş gibi telefonun ekranına bakıyordu. Etrafındakilere de belli etmek istemiyordu, beklediğini.. Dinliyormuş gibi yapıyordu ama hiçbir şey duymuyordu.…

Hayır unutmuyorsun, her seyi hatırlıyorsun.. Günleri, ayları, olanları, gidenleri, kalanları… Ama zamanla hatırlamak acı vermiyor. Anılar yine orada bir yerde duruyor ama hatırladıklarınla yaşamasını öğreniyorsun. Anıların ve duyguların beraber bir yolda yürürken hatırlamak dünyanın…

Hayatım boyunca anlaşılmayı, unutulmamış olmaya tercih ettim. Çünkü bence insan anlamadığını sevemez. Seviyorum diyor ama hareketleri bunu göstermiyor ise üzgünüm ama sevmiyor demektir.. İkili ilişkilerden çıkıp bunu aile ilişkilerine, arkadaşlık ilişkilerine, farklı görüşleri savunan…

Gündem o kadar çok yoğun ve artık üzücü ki yine kendi sığınağıma attım gece gece kendimi… Bir süre dinlemek, dengemi bulmak, ilerlemek, bitirmek, yeniden başlamak için güç topladığım yer burası.. Benim güvenli, çocukluğum kokan…

Çok sık görüşemesem, hatta çok sık konuşamasam bile sadece var oldukları için güven duyduğum insanlar var hayatımda ve onlar öyle zamanda öyle cümleler söylediler ki dönemeçler daha bir anlam kazandı, yol anlam buldu, taşlar…

Öğrendim ki, fark ettim ki herkesin bir hikayesi var, bir geçmişi var, acısı var ve ben ne kadar farklı renkleri kabul ediyorum desem de anlayamadığım, sadece kapağı görüp yargıladığım insanlar varmış, yargılamıyorum desem de……

Ne zor gelmişti büyüttüğüm hayallerimi yakmak, son’u yaşamak, vazgeçmek….. Ama öğrendim ki ”son” diye bir şey yokmuş. Biz sadece istediklerimiz olmuyor diye ya da birileri gidiyor diye adına ”son” diyormuşuz. Meğer her şey dönüşüp…

”Neden bunu yapmıyorsun?”, ”Şunu denesen sana daha çok yakışır farkında mısın?”, ”Senin yaşındakiler ne yapıyor biliyor musun?”, ”Neden böylesin?” ….. Sizde bunlardan birini ya da birkaçını duydunuz mu? Kafanız karışıp yolunuzu şaşırtınız mı? Verdiğiniz…

senelerce ne çok sevdim seni ardından ne çok nefret ettim, suçladım, aslında suçlarken bile sevdim… sonra günün birinde veda ettim, bir daha yollarımızın kesişmeyeceğini, yollarımızın kesişmek istese dahi buna bizim izin vermeyeceğimizi bilerek veda…