İnsan zamanı geldiğinde verdiği bütün kararlarla yüzleşirmiş ve bu yüzleşmede her seferinde kalbi acırmış! Sanırım bana da olan bu! Sırtımda taşıdığım geçmişin atıklarını çöpe atmayı başardım ama yüzleşmeyi unuttuğum bazı kararlarım vardı.Kalbimin ortasında ”acaba”…

Sürprizler… Onlara kendimizi bırakmayı öğrendiğimizde her şey baştan sona değişir. Hayatıma sürprizlerle girenler hep bende en çok iz bırakanlar olmuştur. Yakın zamanda kendi deniz yıldızımla tanıştım. Sanki kumsalda tek başıma yürürken  bir anda yanımda…

Hayatta bazen bir söz, bir cümle bütün yaralarımıza rağmen tekrar ayağa kalkma, savaşma gücünü ve inancını verir. Sanırım son bir aydır durumun özeti bu. Bel fıtığım yol açtığı ağrılarımı tarif edecek kelime bulamıyorum. Yere…

Bir yerlere ait olmayı istedim hep. Birine, bir şehre… O aitlik duygusunu yaşamak istedim ve ne zaman o duyguya yaklaşsam buna ait değilim deyip kaçtım neye ait olduğumu bilmeden. Hiç bırakmak istemediklerim tarafından terk…

Sana dair hiç bitmeyeceğini düşündüğüm cümlelerim vardı. Her ne olursa olsun bir şekilde yollar bizi ne kadar uzağa savursa da eninde sonunda birleştireceğine dair çocukça bir ümidim vardı. Herkese ”bitti” demek çok basittir ama…

  Birkaç haftadır belim ağrıyor. Fiziksel ağrının insanı ruhsal olarak nasıl da etkiliyormuş. Şu iki haftada fiziksel ağrım, her şeyi baştan keşfetmemi sağladı. Her şey anlam kaybetti, önemli dediklerim, önemsiz oldu, ”asla bırakmam” dediklerim ”vazgeçtiklerim” oldu.…

Cevabını kendinize bile söylemek istemediniz sorular vardır. Sanırım o soruyla karşı karşıya kaldığımız anda yapılması gerekenleri biliriz ama yapacak cesaretimiz yoktur. Belki de sırf bu yüzden istediğimiz cevabı arar dururuz sorumuzun bir cevabı varken hem de……

Acaba sonun ”son” olduğunu bilsek bir şeyleri farklı yapar mıydık? Biriktirdiğin yarınların tükendiğini anladığında bir şeyler değişir miydi anlıkta olsa? Bir şekilde görüşmeyi hep ertelediğiniz arkadaşınızla bir daha görüşmeyeceğinizi öğrenmek, uzun zamandır ziyaret edilmeyen…

Cebinde kullanmak üzere sakladığın ”veda cümlelerinin” var mı seninde? Hiç yerli yersiz kullandığını düşündün mü sende? Yoksa çok fazla mı dağıtanlardan mısın? Ya da aslında hiç ”veda cümlen” olmadı mı? Hayatta veda edebilmesini de…