İstanbul, sıcak bir yaz gününe uyanmıştı. Pastoral Vadi'de sabahın 5.30'unda elimde çanla sessizlik içinde herkesi uyandırdığım anı hatırladım şimdi, sessizliğin tarifi imkansız bir huzuru varmış. İnsan sessizleşebildiğinde anlıyormuş aslında hiç dinlemediğini ya da dinlediği her şeyi kendi bildiği o küçük dünyaya göre yorumladığını.. Geçen akşam zamanında birlikte çalıştığım bir arkadaşımın Instagram'a yüklediği iletiyi ve fotoğrafı … Okumaya devam edin Okyanusa doğru
