Buraya kadar ki yolculuğumda tanıdığım, bir şekilde hayatıma giren herkesin bu adımlarımda bazen zorlayıcı, bazen rahatlatıcı, bazen kalp kırıcı, bazen kalp açıcı etkisi oldu ve tüm yol için teşekkür ederim!
Etiket: his
İçerinin bilgeliği
Arkadaşıma dedim ki; düşünki sen filtre kahve içmeyi seviyorsun. Hayranısın filtre kahvenin ama gittiğin yerde sadece çay var. Bir, iki, üç tamam diyorsun ama sonra başlıyorsun keşke kahve olsaydı burada diye söylenmeye ve söylenirken de içmeye devam ediyorsun o çayı ama bir kere o çayı alırken bir dursan belki anlayacaksın senin özünde filtre kahve içmek var, çay içmek yok! Ve burası asla o istediğin kahveyi veremeyecek! O zaman? Ya da belki çayı, kahve olsaydı diye içmekten vazgeçeceksin ve belki seveceksin bile.. Kim bilir ? Ama onun için çayı yudumlamadan orada öylece onunla kalabilmek ..Ve belki de şu an çay içmek istemiyor olsan da belki bir ay sonra bunu içmek de isteyebilme haline de açık olabilmek.. Yani dostun, şu anki hislerini hissetmeye gönüllü olmak ve o hislerin nehirde süzülmesine izin vermek.. Tek yaptığımız da bu biliyor musun?
Zaman geçiyor
Keşke sürekli yaz mevsimini yaşasak ama değil işte! Bazen rüzgarlar, fırtınalar, kar, bazen sıcacık güneş.. Fırtına varken güneşi aramak, bağırmak, isyan etmek bir işe yaramıyor. Çünkü şu an güneş yok! Belki yarın değişecek ya da belki yine kapalı ama inatla her gün yeniden kalabilmek fırtınanın ortasında dahi isyan etmeden ıslanabilmek.. Kalmayı öğrendikçe, kalbini samimiyetle, özgürce açabilmeye başlıyorsun. Ve başka bir yerden konuşmaya başlıyorsun herkesle...
Yaza Veda
Önce köklen, olduğun yeri algıla! Neyi, istediğini ve neyi istemediğini fark et! Konuş, anlat! Hissettiğine güven, içerisi olan bağı hiç koparma, robotlaşma, dinle! Dinledikçe güçlen! Güçlendikçe ve köklendikçe senin elinde olmayan durumları sukunetle kabul edebilmeyi öğreneceksin ve bunu öğrendiğinde de kalbin açılmaya başlayacak. İçeriden kocaman bir mutluluk gelecek ve konacak tüm her şeye...
Dinle ve Sorumluluk Al
İstanbul'un belki de olabilecek en sessiz ve en yeşil yerindeydim. Sırt üstü uzandığımda gördüğüm gökyüzü ve beni hiç serinletmese bile ağacın dallarını hafif hafif kıpırtadan rüzgara gözüm takıldı. Sonra kendi nefeslerimi fark edince, ah dedim ağaçların nefesleri gibi.... Bir süre sonra o geldi. Uzun zamandır görmediğim ama çok sevdiğim kız arkadaşım. Çok uzun sarıldık sonra … Okumaya devam edin Dinle ve Sorumluluk Al
ozdecolakoglu.com 